«زبان» همیشه از بغرنج‌ترین مسائل نزد متفکران بوده است. با اینکه زبان به نحو کاملی در دسترس ما انسان‌ها است و اتفاقا خصیصۀ تمایزبخش میان ما و حیوانات است، با این حال درک ساختار زبان و نقش آن در زندگی ما همیشه پیچیده بوده است. در میان متون مختلفی که در اینباره به رشتۀ تحریر درآمده است، کتاب «زبان، فرهنگ و جامعه» با زیر عنوان «موضوعات مهم حوزۀ انسان شناسی زبان شناختی»، کتابی بسیار مفید است که مجموعه‌ای از متون جمع‌ آوری شده توسط کریستین جوردن و کوین تویت را شامل می شود. ویراستاران این کتاب سعی کرده اند تا رویکردی جامع از رابطۀ بین زبان، فرهنگ و جامعه را داشته باشند و به همین دلیل از متخصصان مختلفی در زمینه‌های مختلف مانند زبان‌شناسی، انسان‌شناسی، فلسفه و روان‌شناسی بهره گرفته اند. با این حال موضوع محوری کتاب این است که چگونه زبان درک ما از جهان و تعاملات ما را با دیگران و اشیاء شکل می‌دهد. در همین راستا نظریۀ نسبیت زبانی، این ایده که ساختار یک زبان بر شناخت و جهان‌بینی گویندگان آن تأثیر می‌گذارد، را بررسی می‌کند. این کتاب همچنین به مسئلۀ دوزبانگی و تأثیرات اجتماعی‌تر شدن زبان بر تغییرات دستور زبان می پردازد. در این بخش، در مورد اینکه چگونه افراد زبان جدیدی را یاد می‌گیرند بحث می‌شود. علاوه بر این در کتاب از جنبه‌های روانشناختی زبان، مانند نقش جنسیت در زبان و اینکه زبان چگونه به شخصیت ما شکل می‌دهد، نیز بحث شده است. با این حال می‌توان گفت که کتاب «زبان، فرهنگ و جامعه» فقط یک متن برای افراد دانشگاهی نیست، بلکه می‌تواند برای هر کسی است که علاقه مند به درک تعامل پویا بین قابلیت های زبانی ما و محیط های فرهنگی و اجتماعی ما است، مفید باشد.