دستنوشته های اقتصادی و فلسفی 1844 (که به آن عنوان دستنوشته های پاریس نیز گفته می شود) مجموعه ای از یادداشت هایی است که بین آوریل و آگوست 1844 توسط کارل مارکس نوشته شده است. این دست نوشته ها توسط مارکس در زمان حیات خودش منتشر نشده اند، آنها توسط محققان اتحاد جماهیر شوروی ، در موسسه مارکس - انگلس-لنین مسکو و برای اولین بار در سال 1932 در برلین منتشر شده و به چاپ به زبان آلمانی رسیده اند.. این دست نوشته ها بیان اولیه تجزیه و تحلیل مارکس از اقتصاد ، به ویژه آدام اسمیت ، و نقد فلسفه ی هگل است. دست نوشته ها طیف گسترده ای از موضوعات از جمله مالکیت خصوصی ، کمونیسم و پول را در بر می گیرد. آنها بیشتر به دلیل بیان زودهنگام این استدلال مارکس که شرایط جوامع صنعتی مدرن منجر به اخراج (یا بیگانگی) کارگران از کار خود ، محصولات خود و به نوبه خود از خود و از یکدیگر می شود شناخته شده اند. از آنجا که دست نوشته های سال 1844 اندیشه ی مارکس را در ابتدای کار نشان می دهد ، انتشار آنها ، به زبان انگلیسی تا سال 1959 ، تأثیر عمیقی بر بحث های اخیر درباره مارکس و مارکسیسم گذاشت، به ویژه در رابطه ی مارکسیسم با کارهای قبلی در ایدئالیسم آلمانی. مارکس جوان تا همین اواخر نسبتا نادیده گرفته شده بود ، زیرا کارهای اولیه وی بیشتر "فلسفی" و برخی نیز به اندازه کافی "علمی" نبودند . با این حال ، اومانیستهای مارکسیستی این کتاب را یکی از مهمترین متون مارکس می دانند و برای فهم کل اندیشه وی بسیار مهم است و مارکسی ها نیز به آن ارجاع می دهند.