خداوند کریم، در آخرین کتاب آسمانی خود، یعنی قرآن مجید، از خوراکی ها و نوشیدنی های فراوانی یاد کرده است، که بخاطر خواص و اهمیت آنها، به برخی قسم هم خورده است. ولی از لفظ «شفا» برای هیچ یک، استفاده نمی کند. نظر نویسنده از آنجا به این مطلب اساسی و مهم معطوف شد، که چرا خداوند متعال، عسل را شفای انسان ها می داند؟ چرا «وحی» را که مختص انسان ها و آن هم در رده پیامبران است، برای الهام به زنبور عسل هم استفاده می کند؟ نگارش کتاب عسل، طلای مایع (که پیشتر با نام قطره طلا، منتشر شد) با این ایده شروع شد، و بعد از حدود 12 سال تحقیق و پژوهش علمی، و نگاهی عمیق در زنبور عسل و تمام محصولات و فرآورده هایش، بصورت حاضر مدون شد. باشد که تاثیر شفاگونه عسل، این موهبت بزرگ الهی را بیشتر بدانیم. نعمتی طلایی رنگ، که خداوند بصورت مایع در اختیار بشر قرار داد.