نسلی که ایام انقلاب 1357 ایران را زندگی کردند، تشویش‌ها و سردرگمی‌های بسیاری را با خود حمل کرده و می‌کنند. حضور در دانشگاه، شور انقلابی، تضادهای میان مذهب و مدرنیته، سنت و تجدد، غرب و شرق، انتخاب‌های شخصی و عاطفی، جدال با حکومت، جامعه و خانواده و ... همه و همه جوانان ایرانی نسل 57 را شکل داده‌اند. این نسل، دغدغه‌ها، مسائل، خوشی‌ها و مصائبش و البته تناقضات درونی و بیرون‌اش، ماده‌ی خام مناسبی برای خلق داستان بوده و داستان‌نویسان بسیاری از همان اولین روزهای پیروزی انقلاب و بعدتر، با این ماده‌ی خام داستان‌های زیادی نوشته‌اند. «پدرکشی» نوشته‌ی «ملاحت نیکی» یکی از این داستان‌هاست. رمانی پیرامون زندگی چهار دختر دانشجو با محوریت یک شخصیت مرکزی با نام ناهید که در روزهای عجیب انقلاب در گیرودار انبوهی مشکلات و ماجرا هستند. «پدرکشی» روایت زندگی آنهاست که همیشه از همه‌چیز و همه‌کس ناراضی‌اند و انگشت نقدشان به سوی همه است جز خودشان. این رمان که هم تاریخ را در خود دارد و هم سیاست را، به سویه‌های مختلف آدم‌هایی در بحبوحه‌ی بحرانی‌ترین و ملتهب‌ترین دوران تاریخ معاصر ایران می‌پردازد که هنوز نقاط تاریک بسیاری برای روشن کردن دارد!