سنگ نوشتة بیستون که یادگار دوران حکومت هخامنشیان در ایران است، به تنهایی برای شناخت عمیق و بررسی سه زبان ارزشمند روزگار باستان یعنی فارسی باستان، عیلامی هخامنشی و اکدی (بابلی) از اهمیت بسزایی برخوردار است. این کتیبه به دستور داریوش بزرگ هخامنشی (550-486 ق . م) نگاشته شد و مهم ترین ماخذ تاریخ سلطنت داریوش یکم به شمار می آید و یکی از بزرگ ترین سنگ نبشته های تاریخی است. کتاب حاضر، به برگردان این سنگ نبشتة باارزش از اکدی (بابلی) به فارسی از روی ترجمة فرانسة فلورانس ملبرن لابا اختصاص دارد و دارای سه بخش آوانویسی کتیبه، برگردان فارسی و واژه نامه می باشد. این سنگ نبشته 54 بند دارد.