در این کتاب نویسنده آقای نراقی توانسته است به لطف مصاحبه هایی که تا مرحله نهایی پیش رفتند و با هنرمندی خودش در زمینه ی نوشتن شاه را در شرایط واقعی زندگی، در پریشانی و سردرگمی، برهنه کند و شاه واقعی را به خوانندگان نشان دهد. به این ترتیب شاه از بزرگ ترین زینت و تجمل به دور است... کسانی که احسان نراقی را می شناسند می دانند که ظرافت فکری او تا چه اندازه به او جرأت نقد واقعی را می دهد. و همچنین به او اجازه می دهد تا نقاط ضعف انسان را تشخیص دهد آن هم بدون اینکه آنها را به تحقیر تبدیل کند. و همچنین به او این امکان را می دهد که وقایع را بدون گرفتار شدن در دام ایدئولوژی که پیچیدگی های روحیه انسانی و تخصص سیاسی را تضعیف می کند، به تصویر بکشد. زمانی که احسان نراقی زندانی در زندان انقلابیون بود قطعا دفاع از مواضع و عقایدش برایش سخت بود. زیرا او مدل لیبرال آمریکای شمالی را مورد انتقاد قرار داده بود و با کمونیسم به سختی برخورد کرده بود و در نتیجه می نویسد: «روشنفکران مارکسیست مرا مزاحم می دانستند و اسلامی ها هم علی رغم اینکه از تحلیل های من استفاده می کردند، اصلاح طلبی و عدم موافقتم با تندروی هایشان را نمی پسندیدند.»