قفقاز و آسیای میانه بنا به مجموعه ای از عوامل و دلایل، مانند پاره ای از دیگر حوزه های همسایه در زمره اولویت های سیاسی ما قرار ندارند. با این حوزه ها کاری نداریم و نمی خواهیم نیز که کاری داشته باشیم، ولی متأسفانه تحولات روزگار به گونه ای است که هرازگاه وضعیت به نحوی پیش می رود که به رغم آن بی میلی و اکراه، این حوزه ها هستند که با ما کار دارند. بحران قراباغ که اینک بعد از ربع قرن سکون نسبی از نو به صورتی حاد و دامنه دار سر باز کرده، یکی از نمونه های آشکار این مقوله است.