در آینده دور، کنترل‌کنندگان جهان جامعه‌ای آرمانی را ایجاد کرده‌اند که با استفاده هوشمندانه از مهندسی ژنتیک، شست و شوی مغزی، روابط جنسی و مواد مخدر، تمام اعضای آن را راضی و خشنود نگه داشته است. در این جامعه، برنارد مارکس به نظر می‌رسد تنها شخصیتی است که به دنبال رهایی از این اجتماع است و از زندگی آرمانی خود خسته شده است. او احتمالاً به یکی از جوامع باقی‌مانده با زندگی غیرآرمانی گذشته می‌پردازد. این جوامع استثنایی، جایی است که زندگی به شیوه گذشته ادامه دارد. "دنیای قشنگ نو" از آرمان شهرها (یوتوپیاها) الهام گرفته است، اما از زاویه‌ای پادآرمان‌شهر (دیستوپیا) نگاه می‌کند. هاکسلی با طنزآلودی و تخیل فراوان، بسیاری از نگرانی‌های آینده را پیش‌بینی کرده و شخصیت‌های جالبی را در داستان خود به تصویر کشیده است. این رمان یک شاهکار تخیلی و آینده‌نگاری است که تصویر واقعی از شرایط جاری زندگی انسان‌ها را به تصویر می‌کشد.