در عصر کنونی بیشتر رشته ­های علوم انسانی به سمت میان رشته‌ای شدن پیش می‌­روند. یکی از حوزه­­‌های کاملا میان رشته ­ای که امتیاز و سودمندی خود را از همین ماهیت میان­ رشته­‌ای دریافت کرده، «انسان شناسی» است. انسان­شناسی خود به گرایش­ های متعددی تقسیم می‌شود و از دریچه ­های متنوعی به وضعیت انسان در جامعه نظر می‌افکند. یکی از این گرایش‌ها انسان شناسی پزشکی است. این گرایش قدمتی ۵۰ ساله در جهان دارد. در واقع انسان­شناسی پزشکی در پی این نیاز بوجود آمد که رابطه پزشکی در عرصه‌­های انسانی و در برخورد با اصلی‌­ترین هدف خود که درمان بیماران بود دچار اشکالات و اختلالاتی بود. انسان شناسی پزشکی که در حال حاضر به عنوان یکی از گرایش‌های کاربردی انسان­شناسی نیز شناخته می­ شود، در مسیر خود وارد شاخه ­های دیگری همچون نورومیتولوژی شده است. نورومیتولوژی درواقع پیوند علمی دو حوزه نورولوژی و اسطوره ­شناسی است. سرچشمه اتصال مغز با اسطوره می‌تواند برای انسان کنونی بسیار تفکربرانگیز باشد. این پرسشی اساسی برای مولف کتاب «درآمدی بر نورمیتولوژی» بوده که او را به نوشتن و پژوهش در این باره وا داشته است. نویسنده این کتاب که خود نورولوژیست است، سال­‌ها درباره بیماری­‌های مغز و اعصاب به ویژه بیماری ام. اس مطالعه داشته و به عنوان پزشک، بیماران بسیاری را روزانه از طریق نظام اقتدارگرایانه پزشکی درمان می­ کند. ناصرمقدسی معتقد است که اسطوره می‌تواند در دژ مستحکم پارادایم پزشکی روزنی باز کند.