رمان "هدیه هومبولت" که نویسنده‌اش جایزهٔ پولیتزر داستان سال ۱۹۷۶ را از آن خود کرد، توسط سال بلو به عنوان "کتابی مصور (کامیک) دربارهٔ مرگ" توصیف شده است. داستان این رمان حول شخصیت چارلی سیترین، یک نویسنده میانسال و خالق نمایش‌نامه‌ها و زندگی‌نامه‌های معتبر، می‌چرخد. او یک صاحب نظر باشکوه است که شاعری به نام دلمور شوارتز را به عنوان الگوی خود انتخاب کرده و در طول داستان، با دو شخصیت مهم و تأثیرگذار، یعنی فون هومبولت فلایشر و رینالدو کانتابیل، آشنا می‌شود. فون هومبولت فلایشر، معلم و استاد گذشته چارلی، و رینالدو کانتابیل، خلافکاری خرده‌پا، دو شخصیت است که هرکدام به نحوی بر زندگی و افکار چارلی تأثیر می‌گذارند. هومبولت به چارلی آموخته است که هنر قدرتمند است و انسان باید با خلاقیت ذهن و روان خود را به درستی به کار گیرد. از سوی دیگر، رینالدو که خود را مشاور مالی چارلی می‌داند، همواره تأکید داشته که باید از هنر به منظور کسب درآمد استفاده کند. در پایان داستان، چارلی به عنوان شخصی که مسیر زندگی‌اش را تعیین می‌کند، به تصمیمات مهمی دست پیدا می‌کند.