«در ستایش تن آسانی» عنوان کتابی است که از طرح جلد تا عنوان آن، همین وسوسه را داد می زند: تنبلی یا بهتر است بگوییم ناسازگاری و مزاحمت برای صاحبان کار. این کتاب شامل پنج مقاله است که یکی از آنها نوشته برتراند راسل با ترجمه سوسن نیازی است و چهارمقاله دیگر از پل لافارگ، فیلیپ گدار، رائول ونه گم و پلین واگنر را بهروز صفدری ترجمه کرده است. برای درک مفهوم تن آسایی و ارتباط آن با خلاقیت، مقالات این کتاب راهگشاست. برای نمونه، فیلیپ گدار در مقاله «راه های تن آسایی»، تن آسایی را تقابلی سطحی با کار نمی داند. به باور او «تنها کاری که تن آسایی می پذیرد، آن است که ما انجامش را برای متمتع شدن از زندگی لازم بدانیم. هدف، دیگر انباشتن پول و کالا نیست. در این صورت تنها کار لازم و مفید توجیهش را همچون وسیله ای برای تن آسایی می یابد و نه هرگز همچون ضرورتی برای هستی خلاصه شده در تولید» (ص ۲۳). بنابراین «تن آسایی افشا و محکوم کردن ارزش های سرکوب کننده ماست. تن آسایی رویاپردازی نیست، یا فقط این نیست. تن آسایی هیچ کاری نیست، یا تنها این نیست. تن آسایی تنها کار مبتنی بر فایده همگانی و مشترک را می پذیرد، خارج از هرگونه زیاده روی در مصرف و تولید، آن هم نه از سر ریاضت طلبی»...