الیزابت کری، با الهام از داستان تاریخی عشق هرود و مریم، در اوایل قرن هفدهم، داستان این دو شخصیت تاریخی را در قالب نمایشنامه ای قرار داد و با اضافه کردن شخصیت سالومه و ایجاد کنش های زنانه سعی کرد به صدای زنان، در خوانش بافت امپریالیستی روم باستان، رنگ و قدرتی افزون بدهد.