جلال شرفی در یکی از روزهای بهمن ماه سال 1385 توسط عده ای تروریست در بغداد ربوده می شود و با وجود شرایط سختی که سپری می کند با طراحی نقشه ی فرار در فروردین ماه 1386 از سیاه چال می گریزد و به سفارت ایران پناه می آورد. این کتاب در حقیقت به تشریح دوران کوتاه اما طاقت فرسای اسارت او و چگونگی فرارش می پردازد و گونه ای خواندنی را در ادبیات اسارت شکل می دهد.