بریده‌ای از کتاب جنگ جلیلبه شوخی به ما دسته جلیلی‌ها هم می‌گفتند همه از یک طایفه بودیم این موضوع دسته را از جنبه‌هایی حساس کرده بود ازیک‌طرف در هنگام رزم قوت قلب بچه‌ها بیشتر می‌شد؛ چون برادر و عمو و دایی‌شان را در کنار خود داشتند از طرف دیگر به هنگام شهادت یا زخمی‌شدن یکی از اعضای دسته ناراحتی آنها باعث کاهش روحیه بقیه می‌شد. البته تعصب قومی نیز مانع از آن می‌شد که پیکر شهدا در صحنه نبرد جا بماند آنها به هر ترتیبی بود پیکرهای بستگان خود را به دوش می‌کشیدند و با خود تا پشت خط می‌آوردند باید سعی می‌کردیم تعصب و حمیت خودمان را در جهت پیشروی هدایت کنیم.