"شهرهای ناپیدا" داستان گفتگویی بین قوبلای خان، امپراتور مغول، و مارکو پولو، سیاح ونیزی، است. در باغی، مارکو به قوبلای خان داستان‌هایی از شهرها می‌گوید که در سفرهای خود در امپراتوری دیده است. این شهرها نمایانگر ایده‌ها و افکار هستند و هرکدام نمایانگر یک آزمایش و تجربه است. رمان به زبان تخیل، سوررئال، و پست مدرن، سفری فراتر از مفهوم‌های معمول شهرها و زندگی است.