در جنگ، عده ای از رزمندگان مامور بردن وسایل و نیروهای تازه نفس به خط مقدم بودند و مهمات و ملزومات توسط تعدادی قاطر به خط مقدم برده می شد. در یکی از عملیات تمام رزمندگان و تمام قاطران کشته شدند و فقط رزمنده ای زنده ماند که او نیز چشم و گوش خود را از دست داده بود. قاطر «حاج صفر» به نام «مگیل» نیز جان سالم به در برده بود. در هوای سرد زمستان، رزمنده مجروح فقط با لمس دمای بدن مگین وجود او را حس کرد. رزمنده خود را به دست تقدیر سپرد و اجبارا به قاطر اعتماد کرد تا قاطر هرجا که می خواهد او را ببرد. ماجراهای رزمنده و مگیل به صورت طنز در این داستان به نگارش درآمده است. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بریده‌ای از کتاب مگیلمگیل نام قاطری است که به همراه چند استر تسلیحات و تدارکات لازم را به نیروهای مستقر در خط مقدم می‌رسانند. این قاطر از کمین نیروهای دشمن جان سالم به در می‌برد؛ اما مأموریت بعدی او رساندن یک رزمنده مجروح به عقبه. است این رزمنده، نه می‌بیند و نه می‌شنود در اصل گوش و چشم خود را در جنگ ازدست‌داده و مجبور است که به مگیل اعتماد کند و دنبال او راه بیفتد. ماجراهایی که برای مگیل و این رزمنده پیش می‌آید رمان طنز و خواندنی مگیل را تشکیل داده است.