استاد «میرزا علی اکبر خان خرم قزوینی» شاعر بلندآوازه و مدیحه سرای توانای است. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ علی اکبر ثقفی قزوینی شاعر و ادیب معاصر در سال ۱۳۲۵ ه. ش متولد شد. وی از سال ۱۳۳۸ سرودن را آغاز و تخلّص «خرّم» را برای خود برگزید و از محضر اساتیدی همچون مرحوم تقوی، مرحوم آیت الله عماد حاج سیّد جوادی و مرحوم حاج سیّد جلیل زرآبادی بهره برد. مرحوم خرم قزوینی آخرین بازمانده نسل اساتید مکتب موسیقیایی عصر قدیم و شاگرد بی بدیل نخبگان عرصه آواز و ترنم داوودی بود. وی که از برجستگان و اساتید به نام تعزیه استان قزوین بود در سخنوری و غزل سرایی استادی چیره دست و ماهر بود. «حدیث خرم» کتابی است که از این استاد فقیه به یادگار مانده است. ‌ بریده‌ای از کتاب حدیث خرمخرم قزوینی از سال‌های جوانی به سرودن شعر پرداخته و در بیشتر قالب‌های شعر پارسی، خصوصاً غزل، هنرنمایی کرده است و پاره‌ای از غزل‌های وی شانه به شانه غزلیات بزرگان ادب ایران می‌زند. وی فروتنانه از اینکه سروده‌هایش یک‌جا گرد آید و به چاپ برسد و کام ادب دوستان را شیرین کند سر باز می‌زد. اما در این ایام به اصرار پاره‌ای از علاقه‌مندان از جمله جنابان دکتر محمد صادق بابایی، علی هوشمند، عبدالمجید زاهدی و ابوالفضل یاری به این کار نیکو رضایت داد و بدین ترتیب دفتری پربها از سروده‌های این شاعر مفلق فراهم آمد که به پیشگاه ادب دوستان هدیه می‌شود.