وایت‌های اثر پیش رو، جدای از اینکه روایت‌های مبتنی بر یک شخص می‌باشد، بلکه روایت‌هایی از جنس رسانه در خصوص واقعیت‌های هشت سال دفاع مقدس و همچنین، مقابله با ضد انقلاب در استان کردستان است و به دلیل ویژگی خاص راوی، خواندن و تأمل بیشتر در آن ها را ضروری کرده است. بهروز خیریه در خانواده‌ای ارتشی چشم به جهان گشود و سپس در دیگر مراحل زیستن خود در شهر سنندج شاهد فعالیت‌های انقلابی مردم این مرزو بوم است و زبان به روایت خاطرات دلچسب و دلپذیری می‌گشاید. سپس برای خدمت اجباری عازم کرمانشاه می‌شود که این خدمت مصادف با حمله رژیم صدام به جمهوری اسلامی است؛ این بخش از کتاب که بخش اعظم را شامل می‌شود، دربردارنده خاطرات نابی از این دوران است که در کمتر کتابی به آن پرداخته شده است. بریده‌ای از کتاب رادیو سنهمی‌خواهم به داخل باغ قدم بگذارم که غباری از آسمان جلوی دیدگانم را می‌گیرد، چیزی محکم می‌خورد توی سرم و ناگهان از خواب می‌پرم. بالشتم حسابی خیس شده، قلبم همچنان مثل تلمبه‌ی آب می‌زند، ته گلویم می‌سوزد، چشم‌هایم تار می‌بینند و سیاهی می‌رود. دست بر قلبم می‌گذارم و اطرافم را می‌پایم. نور ضعیف ماه از پنجره اتاق به صورتم پاشیده شده. ستاره‌ها سوسوزنان در دل آسمان می‌درخشند، به هر سختی شده در رختخواب می‌نشینم، دستانم می‌لرزد، اشک از گوشه‌ی چشمانم سرازیر می‌شود، عطر آشنایی به مشامم می‌خورد که نه بوی گوشت سوخه، عطر تن مادرم است.