انتشارات کتاب هرمز منتشر کرد: آدمی از بدو تولد به دنبال خودش بوده به قول مولانا تو همانی که همه عمر به دنبال خودت نعره زنانی و در بیرون به دنبال خداست و آفریدگاری که او را آفریده، غافل از این که پروردگار در درون خود اوست که پس از جست و جوی طولانی متوجه می شود که آب در کوزه و او تشنه لبان می گردد و در همه جا همراه است. به قول حافظ: «بیدلی در همه احوال خدا با او بود/او نمی دیدش و از دور خدایا می کرد» و مولانا در ابیاتی مختلف این موضوع را به وضوح عنوان کرده: «تو همه عمر به آن صور نظر می کردی/نعره ها می زدی و نام خودت می بردی!»فروشگاه اینترنتی 30بوک