مجموعه ی «بی کران» گزیده ای از درخشان ترین داستان های کوتاه علمی تخیلی دو دهه ی اخیر است؛ آثاری که در چند صفحه جهانی کامل می سازند و با ایجاز و عمق، به بزرگ ترین پرسش های انسان امروز یعنی هویت، عشق، فناپذیری و آینده می پردازند. کتاب با داستان «تخم» اثر اندی ویر آغاز می شود؛ داستانی کوتاه و فلسفی درباره ی یگانگی نوع بشر و چرخه ی حیات که میلیون ها بار در جهان خوانده شده است. از همین نویسنده، «تصادفی سازی» ما را به دنیای ریاضیات و امنیت کوانتومی می برد. آدرین چایکوفسکی در «منابع انسانی» آینده ی کار را به طنزی تلخ بدل می کند؛ جایی که انسان و ماشین در هم می آمیزند و مرز انسانیت در خطر است. کن لیو با شاهکار احساسی «باغ وحش کاغذی» پیوند جادو، خانواده و فرهنگ را می کاود؛ داستانی که هم زمان برنده ی سه جایزه ی هوگو، نبیولا و لوکوس شد. سپس او و کارولین یواکیم در «اگر یک درخت دیجیتالی بیفتد» از حافظه، داده و هویت در جهانی غرق در فناوری سخن می گویند. تد چیانگ با «بازدم» و «سکوت بزرگ» به ژرف ترین تأملات علمی فلسفی انسان می پردازد و نشان می دهد که حتی سکوت می تواند حامل آگاهی باشد. استیون کینگ در «صفحه ی سرخ» وحشت را از سایه ی هیولاها به قلب سیاست و جامعه می آورد. الیزابت بِر با «مرز کشند» رابطه ی میان رباتی آسیب دیده و انسانی تنها را به استعاره ای از امید بدل می کند. آلیت دو بودار در «غوطه وری» از استعمار دیجیتال و سلطه ی فرهنگی می گوید و ربکا رون هورس در «به تجربه ی اصیل سرخپوستی خود خوش آمدید» مصرف فرهنگی و کالایی شدن هویت را با زبانی تند نقد می کند. در گفت وگویی میان نسل ها، اورسولا لو گویین با «آن ها که از املاس می روند» و ایزابل کیم با بازآفرینی خشم آلودش «چرا بچه ی توی دخمه املاس را نکشیم؟» وجدان و عدالت را از دو نگاه متفاوت بازمی سازند. چارلی جین اندرس در «شش ماه، سه روز» عشق و پیش گویی آینده را در هم می آمیزد، ورونیکا راث در «آرک» از امید در آستانه ی آخرالزمان می گوید و سامانتا میلز با «آزمایش خرگوش» از کابوس آزادی و کنترل در آینده ای بی رحم پرده برمی دارد. این نویسندگان (که هریک برنده ی جوایز بزرگی چون هوگو، نبیولا و لوکِس هستند) چهره هایی گوناگون از انسان معاصر و آینده اش ترسیم می کنند. «بی کران» نه فقط مجموعه ای از داستان های کوتاه، که سفری است میان تاریکی و روشنایی، میان اکنون و فردا؛ یادآوری اینکه تخیل علمی، پیش از آن که روایت آینده باشد، جست وجویی است برای معنای انسان بودن.