کتاب ریشه شناسی واژگان گیلکی (با جستجوی در زبان های پهلوی اوستایی، ایرانی باستان سنسکریت و…) اثری از عباس مهری آتیه شاعر، محقق و پژوهشگر گیلانی است. از آثار دیگر این نویسنده در زمینه ی شعر و پژوهش که نشر روزنه پیش تر آن ها را منتشر کرده است می توان به «همسایه با سایه (بررسی اشعار استاد ابتهاج )» (1400)،«ترنم و تبخاله» (1401) و «معصومیت زن در داستان های عباس معروفی» اشاره کرد. ریشه شناسی واژگان گیلکی محصول بیش از ۱۵ سال کنکاش نویسنده در میان لغات گیلکی است؛ واژگانی که می توان تبارشان را در گوشه گوشه ی تاریخِ کهنِ تکلمِ فارسی پی گرفت. کاری نه سهل و بسامان که صعب و دیریاب! واژه به واژه ی این کتاب یادگاری از زبان های پهلوی، اوستایی، ایران باستان، سغدی و… است با جست وجویی در زبان سنسکریت به عنوان کهن ترین ریشه ی زبان های موجود؛ از آن رو که به تصریح استاد معین در مقدمه ی برهان قاطع، «اگر ریشه و بُن لغتی را در لهجه های فارسی باستان نیافتیم، به نوشته های سنسکریت روی می آوریم.»