شاهنامه تنها حماسه ای اسطوره ای نیست؛ گنجینه ای است از دانش، فرهنگ و تجربه های زیستی مردمانی که هزاران سال پیش، پزشکی و درمان را نه با سحر و افسانه، بلکه با مشاهده، دانش و آزمون پیش می بردند. کتاب «نگاهی به تاریخ پزشکی ایران در شاهنامه ی فردوسی» با رویکردی پژوهشی و مستند نشان می دهد که چگونه در دل این اثر بزرگ، نشانه های دقیق از جراحی، گیاه درمانی، بیهوشی، ساخت دارو، تشخیص بالینی و حتی نظام سازمان یافته ی پزشکی وجود دارد. نویسنده با اتکا به متن شاهنامه و شواهد تاریخی، جلوه هایی از پیشرفت پزشکی ایران کهن را باز می نماید؛ از تولد شگفت انگیز رستم و مهارت سیمرغ در عمل جراحی، تا نوشدارو، درمان زخم ها، پادزهرها، هوشبری، مراقبت های پس از جراحی و کاربرد گیاهان دارویی. این کتاب نشان می دهد آنچه برخی افسانه می پندارند، در حقیقت، بازتاب دانشی است که در تمدن ایران ریشه داشته و بعدها در پزشکی دوران اسلامی نیز تاثیر گذاشته است. این اثر خواننده را به سفری علمی در دل حماسه می برد؛ سفری که ثابت می کند شاهنامه نه فقط تاریخ جنگ ها، که سندی از توانایی های پزشکی و دانشمندان ایرانی در روزگاران دور است.