پیمان زمانی، آخرین بازمانده ی تبار «زمانی» است. مردان تبار «زمانی» از پیش از سده ی چهارم هجری تا به امروز با یک بیماری درون تباری به چهل سالگی که می رسند، می میرند، و پیمان زمانی که یک هفته دارد تا چهل سالگی، از نوجوانی همه ی زندگی اش را صرف پیداکردن کتاب «شفانامه»ای کرده که نیای کیمیاگر او «ابن زمان» در سده ی چهارم آن را نوشته و در آن محلول درمان این بیماری را آورده است، اما کتاب در همان زمان دزدیده شده و تا به امروز هیچ کس ردی از آن ندارد. حالا عتیقه بازان و فرصت طلبان و شیادان حریصانه در پی «شفانامه»اند تا با فروش آن به پیمانِ دم مرگ و غارت ثروت کلانش به او زندگی دراز اما فقیرانه بدهند، کتابی که هیچ کس آن را ندیده و کسی آن را نمی شناسد و نامش در هیچ فهرستی نیامده است. در این بین افسان پدیدار می شود، زنی جوان و زیبا و دانا، با حضوری مبهم و مرموز در موضوع «شفانامه»، که دل پیمان را می برد و خود دلباخته ی او می شود.