این کتابِ پژوهشی، یکی از تحلیل های دقیق و انتقادی درباره ی یکی از مهم ترین تحولاتِ سیاسی و اقتصادیِ ایران در قرن بیستم، یعنی «اصلاحات ارضی» (دهه ی ۴۰ شمسی) است. افسانه نجم آبادی در این اثر، فراتر از روایت های رسمیِ حکومتی، به بررسی تأثیراتِ عمیقِ این طرح بر ساختارِ روستایی و طبقات اجتماعی ایران می پردازد. نجم آبادی با رویکردی جامعه شناختی و تاریخی، نشان می دهد که چگونه اصلاحات ارضی که با هدفِ مدرنیزاسیون و از بین بردنِ نظام فئودالی آغاز شد، در عمل چه پیامدهای پیش بینی نشده ای داشت. او بررسی می کند که چگونه این تغییرات منجر به فروپاشیِ نظامِ معیشتیِ سنتی، مهاجرتِ گسترده ی روستاییان به شهرها (و شکل گیریِ حاشیه نشینی) و تغییرِ بافتِ قدرت در جوامع روستایی شد. این کتاب تصویری چندبعدی ارائه می دهد؛ از سویی به دنبالِ درکِ نیتِ سیاست گذاران است و از سوی دیگر به بررسیِ واقعیت های میدانی و دردهای اقشار ضعیفی می پردازد که در گردابِ این اصلاحات گرفتار شدند. برای هرکسی که می خواهد ریشه های اقتصادیِ تحولاتِ دهه های اخیر ایران و پیوندِ آن با سیاست های کلانِ دولتی را درک کند، این پژوهش یکی از منابعِ کلیدی و مرجع است.