«سمپوزیوم» انجمن نوشیدن دسته جمعیِ شبانه ای بوده است که همواره در میان یونانی زبان های باستان، حتی پیش از سقراط و افلاطون، رواج داشته است. در این انجمن، که در خانه ی مردانِ اشرافیِ خانواده دار در اتاق زیر شیروانی برگزار می شده است، مردان اشرافی و اشراف زادگان مذکر نوجوان، که کم وبیش خویشاوند یکدیگر بودند، پس از شام تا سپیده دم، بر تخت های بالش دار لم می دادند و معاشرت می کردند و در وصف مردی و مردانگی و … می گفتند و می نواختند و می خواندند و می رقصیدند و گاهی گفت وگوهای نه چندان بلندی می کردند، گاهی مشورت های گوناگون می کردند، گاهی خودنمایی و لاف زنی می کردند و … . سمپوزیومی که سقراط در آن شرکت داشته، به احتمال فراوان، در حدود 416 پ.م. برگزار شده است (البته اگر به راستی برگزار شده باشد و ساخته وپرداخته ی افلاطون نباشد). افلاطون در آن زمان 13ساله بوده است و سقراط 53ساله. سال ها می گذرد و افلاطون به دوران میان سالی می رسد. سمپوزیوم دستاورد دوران میان سالی افلاطون است. او در این شاهکار خویش گویی می خواهد دست گرم عشق را در دست سرد فلسفه بگذارد و نشان دهد که این دو، برخلاف آنچه می نماید، از اساس دو تا نیستند.