"نامه به کودکی که هرگز زاده نشد" اثری از نویسنده‌ی اروگوئایی اوریانا فالاچی است که در سال 1975 منتشر شد. این اثر به شکل یک مونولوگ ادبی نگاشته شده است که در آن، یک مادر باردار با جنین درون شکم خود صحبت می‌کند. این مونولوگ حاوی سوالات پیچیده و عمیقی است که به مسائلی همچون سقط جنین، معنای وجود، و تصمیم‌گیری‌های زندگی اشاره دارد. در طول داستان، مادر به صورت مستقیم با جنین درون شکمش ارتباط برقرار می‌کند و در مونولوگ خود، احساسات، تردیدها، و سوالاتی را مطرح می‌کند که در مورد مسائل اخلاقی و فلسفی زندگی به وجود می‌آیند. این اثر به عنوان یک آیین‌نامه ادبی به شکل شگفت‌آوری به مسائل پیچیده انسانی نگاه می‌اندازد و به خواننده این امکان را می‌دهد تا در دنیای داستان عمیقاً غرق شود و در فلسفه‌ها و ارزش‌های متفاوت زندگی فکر کند.