"اتللو" یکی از برجسته‌ترین نمایشنامه‌های ویلیام شکسپیر است که در زمینهٔ تراژدی‌ها به شمار می‌آید. این نمایشنامه، داستان ازدواج بین اتللو، یک فرمانده نظامی مغرور و موفق، و دزدمونا، یک بانوی ونیزی، را روایت می‌کند. این دو شخصیت از نظر نژادی، سنی، اجتماعی، و فرهنگی با یکدیگر تفاوت‌های زیادی دارند. در ابتدا، اتللو و دزدمونا عاشق یکدیگر می‌شوند و این عشق با شور و هیجان آغاز می‌شود. اما توطئه‌ها و حیله‌های ایاگو، یکی از شخصیت‌های اصلی نمایشنامه، باعث می‌شود که اتللو به اشتباه به خیانت متهم شود و در نهایت به نابودی برسد. ایاگو از اتللو حسادت دارد و تصمیم به انتقام می‌گیرد. او نقش مهمی در ایجاد تراژدی در داستان دارد و با برنامه‌ریزی توطئه‌های پیچیده، عشق اتللو و دزدمونا را به ویرانی می‌کشاند. این نمایشنامه به عنوان یک اثر کلاسیک، به بررسی تفاوت‌ها و تضادهای انسانی از قبیل نژاد، حسادت، و خیانت می‌پردازد. داستان نشان می‌دهد که حتی عشق قوی‌ترین احساسات را هم نمی‌تواند از برخوردهای تفاوت‌ها و توطئه‌های بدخواهانه جلوگیری کند و به نوعی تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.