در "اگزیستانسیالیسم و اصالت بشر"، ژان پل سارتر یک تحلیل عمیق از مفهوم اگزیستانسیالیسم و اهمیت آزادی و وجود فردی را ارائه میدهد. این اثر به عنوان یکی از مؤثرترین آثار فلسفی قرن بیستم شناخته شده است.
سارتر، از زاویهای جدید به مفهوم "آزادی" نگاه میکند و معتقد است که انسان در مقابل پوچی و بیمعنایی جهان متولد میشود. او ایده میدهد که این تهدیدها، انسان را مجبور به انتخاب و تعیین وجود خود میکنند. مرگ، به عنوان حقیقتی حتمی، نقش مهمی در تفکرات او ایفا میکند و وی معتقد است که آگاهی از مرگ، زندگی را معناپذیرتر میکند.
سارتر به وسیله توضیح مفهوم "آزادی" به انسان، نقشی بزرگ در ساختار اگزیستانسیالیسم بازی میکند. او بر اهمیت تصمیمات آزادانه و نقش آن در ارزشها و انتخابهای فردی تأکید دارد. بر اساس دیدگاه سارتر، انسان از طریق انتخابها و تصمیمات خود، وجود و معنای واقعی زندگی را خلق میکند و به این ترتیب به اصالت بشر دست پیدا میکند.
