بی‌تردید "کرت گودل" به عنوان بزرگ‌ترین منطق‌دان قرن بیستم شناخته شده است، هوش و استعداد بی‌همتای او بیشترین تأثیر خود را در قضیه‌ٔ ناتمامیت نشان داد که در سن ۲۵ سالگی توانست آن را اثبات کند. گودل، که به دلیل کنجکاوی‌های بی‌پایانش به «آقای چرا» مشهور بود، در سن ۱۸ سالگی شروع به تحصیل در دانشگاه وین کرد. او در رشتهٔ ریاضیات دانشگاهی ماهر بود و اصرار داشت تا در زمینهٔ فیزیک نظری تحصیل کند، اما در عین حال در کلاس‌های فلسفه و ریاضی شرکت می‌کرد. گودل کتاب «اصول مابعدالطبیعی علوم طبیعی» از کانت را مطالعه کرده بود. پس از شرکت در جلساتی که در آن‌ها موریتس شلیک کتاب «مقدمه‌ای بر فلسفه‌ی ریاضی» اثر برتراند راسل را می‌خواند، به منطق ریاضی علاقه‌مند شد و آن را به عنوان علمی مقدم بر سایر علوم قلمداد کرد. در سال ۱۹۲۹، هنگامی که ۲۳ سال داشت، در پایان‌نامهٔ دکترا خود قضیهٔ تمامیت حساب محمولات مرتبهٔ اول را اثبات کرد. دو سال بعد، قضایای ناتمامیت را در وین منتشر کرد. او اثبات کرد که برای هر نظام "اصل"، قابل محاسبه است. کتاب حاضر به این موضوع می‌پردازد.