"در کوی دوست" یکی از آثار متفاوت نگاشته شده درباره ی لسان الغیب، حافظ شیرازی است که "شاهرخ مسکوب" آن را با نگاه و قلم خاص خود آفریده است. او در این اثر بی هیچ تعارف و تملقی، و با گستردگی بی نظیری به بررسی اشعار حافظ و همچنین ارتباط آن با ادب و تصوف پارسی می پردازد. "شاهرخ مسکوب" در کتاب "در کوی دوست"، رابطه ای را که میان انسان، خداوند و جهان در شعر حافظ وجود دارد، چنان همه جانبه بررسی می کند که علاوه بر شعر خود حافظ که کاخی است از نظم و معرفت، بنای عظیم و عمارت شکوهمند فرهنگ و عرفان و تصوف ایرانی را مورد کند و کاو قرار می دهد. بنابراین "در کوی دوست" تنها نقد و تفسیری بر اشعار حضرت حافظ نیست، بلکه سیر و سلوکی عارفانه و عاشقانه است که از قلم دانشمندی همچون "شاهرخ مسکوب" بر دل کاغذ مکتوب شده است. نثر کتاب عمیقا شاعرانه بوده و خواننده را چنان از واژه سیراب می کند که بعد از اتمام کتاب نیز، نظرات و تفاسیر "شاهرخ مسکوب" مدت ها در ذهن می ماند. بر خلاف بسیاری از مفسران و حافظ دانان، که لسان الغیب را در بلندای آسمان می جویند و شعر و شان او را دست نیافتنی جلوه می دهند، "در کوی دوست" همچون قدم زدن با خواجه ی شیرازی در کوچه باغ های شعر و غزل است و جنبه های زمینی و انسانی تر اشعار او را بیشتر برای مخاطب به تصویر می کشد. این مواجهه ی صمیمی و تجربه ی نگاه به اشعار حافظ از دیدگاه "شاهرخ مسکوب"، می تواند بینشی جدید و متفاوت را نسبت به آنچه تا کنون از حافظ می شناخته است، برای مخاطب به ارمغان بیاورد.