در دهه های گذشته، این داستان کوتاه ایران بوده که جریان اصلی و بزرگ تر داستان نویسی ما را تشکیل داده است. نه فقط سنت داستان نویسان ما و پشتوانه تاریخی این سنت، بلکه گستردگی آن در طول و عرض جغرافیامان هم مدیون داستان کوتاه است. با داستان کوتاه است که نویسندگان جوان بسیاری در همه جای ایران جرئت نوشتن پیدا کرده اند و حرف هاشان را در قالب آن ریخته اند. اغلب نویسندگان داستان های این مجموعه مسائل اجتماعی پیرامون زنان را منعکس کرده اند و از صرف بیان خود و مسائل فردی شان گذشته اند. فضای داستان ها غالبا بازتابی از وضعیتی ناهنجارند که گاهی با مهاجرت و گاهی با از دست رفتن یکی از اعضای خانواده و گاه با خیانتی در عشق حاصل آمده اند. همه ی این موضوعات البته در قصه هایی جذاب و باور نکردنی گنجانده شده اند، و واقع گرایند و قصه گو.