"دون کیشوت" نه تنها به عنوان نخستین رمان مدرن در تاریخ ادبیات شناخته می‌شود بلکه به خاطر نثر جذاب، ساختار نوآورانه، و ابتکار در تجسم شخصیت‌ها به عنوان یکی از شاهکارهای ادبی جهان شناخته می‌شود. میگوئل دو سروانتس با این اثر، نه تنها به یک داستان ماجرایی پرهیجان پرداخت بلکه به طرح سوالات فلسفی و انسانی پرداخت و باعث شد که این اثر بیش از هر زمانی به عنوان یک نماد ادبی و فرهنگی تلقی شود. "دون کیشوت" به دلیل جوانی و ابتکار در تصویرگری از شخصیت‌ها، به خصوص دون کیشوت و سانچو پانزا، همواره جذابیت خود را حفظ کرده و تأثیرگذاری آن در ادبیات جهان همچنان ادامه دارد. دیگر نویسندگان نیز از این اثر به عنوان الگویی برای خلق داستان‌ها و تصویرگری شخصیت‌ها بهره برده‌اند.