کرم ابریشمی کوچک من، پیله کجاست؟ که در آن تنگ صدف، گوهر آزادی ماست کرم ابریشمی کوچک من، پیله بتن پیله را تا سحر ای کرم بتن دور بدن ذوق پروانه شدن در دل اگر می‌داری پیله رنجی ست که از بردن آن ناچاری درد و رنجی ست که باید بکشی در دل سنگ تا شبی باز کنی چهره‌ی صد رنگ قشنگ یا بمان کرم و از آوازه‌ی پرواز نگو یا که صد رنج ببر امشب و پروانه بشو پیله‌ی کوچکت ای دوست، اگر تاریک است منتظر باش که پروانه شدن نزدیک است (برگرفته از متن ناشر)