«تاریخ زیبایی شناسی» تاتارکیویچ گزارشی بسیار جامع از توسعه زیبایی شناسی اروپایی از زمان یونانیان باستان تا دهه 1700 است. این کتاب که در ابتدا در لهستانی در سالهای 1962-7 منتشر شد ، به عنوان پرفروش ترین کتاب شناخته شد و به عنوان بهترین اثر در نوع خود در جهان همواره معرفی می‌شود. ترجمه انگلیسی 1970-74 یک شاهکار نادر است. تاتارکیویچ که زیبایی شناسی باستانی ، قرون وسطایی و مدرن را پوشش می دهد ، مقالات قابل توجهی درباره دیدگاه های زیبایی و هنر در طول اعصار می نویسد و سپس با عصاره هایی از متون اصلی هر دوره ، آنها را وضوح می‌بخشد. نویسندگانی که او ذکر می کند عبارتند از: هومر ، دموکریتوس ، افلاطون ، سنت آگوستین ، بوتیوس ، توماس آکویناس ، دانته ، ویلیام اوخام ، لئوناردو داوینچی ، میکل آنژ ، گالیله ، بیکن ، شکسپیر و روبنس. مطالعه او منظم و بسیار وسیع است ، از جمله زیبایی شناسی دوره باستان ، دوره کلاسیک ، زیبایی شناسی هلنیستی ، زیبایی شناسی شرقی ، زیبایی غربی ، رنسانس ، هنرهای تجسمی قرن شانزدهم ، شعر و موسیقی ، زیبایی شناسی ایتالیایی ، انگلیسی ، اسپانیایی و لهستانی از قرن شانزدهم ، زیبایی شناسی باروک و نظریه های نقاشی و معماری در قرن هفدهم. تاتارکیویچ (1886-1981) برجسته ترین مورخ فلسفه لهستانی در قرن بیستم بود و دارای شهرت بین المللی به عنوان متخصص زیبایی و صاحب نظر در نقد هنر ، تاریخ هنر و دانش کلاسیک بود. شفافیت و وضوح نوشتار او این اثر منحصر به فرد را به منبع در دسترس و ارزشمندی برای مطالعه تاریخ زیبایی شناسی تبدیل می کند.