پیمان: فک نکن تو از من بهتری، توام شریک این قتلی. مردن برای من خیلی خوش‌سعادتیه، باید باشم هر ثانیه عذاب بکشم. زهرا:[عصبی] کشتن بچه‌ت چه حسی داشت؟ پیمان: دقیقا مثل به دنیااومدنه، خواستار هیچ‌کدومشون نبودم. زهرا: اگه خواستارش نبودی این کارو نمی‌کردی. پیمان: شرایط، آدمو تغییر میده، من این درد رو برای پایان‌ دادن به دردش به جون خریدم. (برگرفته از متن ناشر)