کاهش جمعیت، سالمندی، تغییرات ساختاری و کارکردی خانواده، جنسیت، روابط بینانسلی و تحولات نگرشی در حوزه اشتغال (مشاغل مزدی و بدون دستمزد) از جمله مسائلی است که می‌تواند خانواده را در ردیف مهم‌ترین موضوعات سیاستگذاری قرار دهد. سیاست‌گذاری خانواده اعم از برنامه‌های تلویحی و تصریحی است و می‌تواند مشاهده‌محور و مبتنی بر اطلاعات معتبر و پژوهش عینی و نیازسنجی باشد. سیاستگذاری خانواده ضرورتا به معنای پردازش جدید این نهاد در سیاست‌ها و قوانین و ساختارها نیست، بلکه بازسازی و سازمان‌دهی مجدد ساختارها و برنامه‌های موجود را نیز شامل می‌شود و گاه مستلزم خلق و طرح ساختارهای نو با توجه به نیازها و تغییرات ساختاری و کارکردی خانواده است.