تئودور آدورنو و ماکس هورکهایمر متن اصلی "نظریه انتقادی" را نوشتند، دیالکتیک روشنگری، نقدی سنجیده از عقل روشنگری که به گفته آنها منجر به فاشیسم و توتالیتاریسم شده است. به سوی مانیفست جدید، دو فیلسوف را در تبادل نظری بی‌نظیر و آزادانه نشان می‌دهد. این کتاب گزارشی از گفتگوهای آنها در طول سه هفته در بهار 1956 است که با هدف تولید نسخه معاصر مانیفست کمونیست ضبط شده است. یک جلسه پارازیت فلسفی که در آن دو متفکر آزادانه، غالبا وحشیانه، در مورد موضوعات اصلی کار خود - نظریه و عمل، کار و اوقات فراغت، سلطه و آزادی - در یک فهرست سیاسی که در هیچ جای دیگری در نوشته هایشان یافت نمی شود، بداهه می پردازند. در میان جریانی جدی از بحث‌ها، سخن‌های قصار و حاشیه‌ها، که در آن ترانشه با افراد بی‌پروا، بازیگوش با افراد مبتکر جایگزین می‌شود، مواضع عوض می‌شوند و تضادها توجهی نمی‌شود، بدون هیچ اجباری برای ثبات. نمونه ای هیجان انگیز از فلسفه در عمل و نقشه ای قانع کننده از گذر احتمالی به دنیای جدید.